English text

1. Alexeï Tsjizjov
Alexeï behaalde in 1983 zijn eerste grote internationale succes, namelijk de wereldtitel bij de jeugd in Westerhaar. Vijf jaar later volgde zijn eerste titel bij de senioren, dat was in 1988 in Paramaribo. Er zouden er nog acht volgen in 1989 (Amersfoort), 1990 (Groningen), 1991 (Tallinn), 1992 (Toulon), 1993 (Leeuwarden), 1995 (Jakoetsk), 1996 (Abidjan) en in 2000 (Moskou). Hij speelde enkele jaren in de Nederlandse competitie voor het Drents Tiental en staat momenteel bij Apeldoorn op de ledenlijst.

2. Alexander Georgiev
Alexander presteerde het om drie wereldtitels bij de jeugd te veroveren. De eerste keer in 1992 (Zaporozhe). Daarna in 1993 (Amstelveen) en in 1994 (Chartres). Bij de senioren stootte hij meteen door naar de top, want in 1995 behaalde hij de Europese titel in Lubliniec.
Hij is de eerste, en tot op heden ook de enige, die zich wereldkampioen rapid mag noemen. Hij behaalde deze titel in 1999 in een toernooi dat in diverse Nederlandse steden werd gehouden. In 2002 schreef hij de Challenge Mondial in Jakoetsk op zijn naam en kreeg daarmee het recht om de wereldkampioen uit te dagen. Deze match werd in maart jl. in Izjevsk en Ufa gehouden en werd door Alexander gewonnen. Hij mag zich voorlopig een maand wereldkampioen noemen.

3. Alexander Schwarzman
Alexander boekte in zijn jeugdjaren veel successen op het in Rusland veel gebruikte 64 velden-bord. Hij behaalde er bij de senioren de wereldtitel. Na zijn overstap naar het internationale spel wist hij zich daar ook snel bij de top te voegen. In 1997 won hij in Stadskanaal de Challenge Mondial en dat gaf hem het recht om de toenmalige kampioen Alexeï Tsjizjov uit te dagen. De match in 1998 in Isjevsk, de woonplaats van Tsjizjov, werd door Alexander gewonnen. In 2000, in Moskou, moest hij de titel weer aan Alexeï afstaan. Vanwege een derde plaats bij de Challenge Mondial in Jakoetsk plaatste hij zich voor dit WK.
Alexander speelt in de Nederlandse competitie voor Maas van ‘t Hoog in Hengelo (Ov.).

4. Alexander Getmanski
In zijn jeugdjaren was Alexander al succesvol. In 1995 (Bamako) veroverde hij voor de eerste keer de wereldtitel bij de jeugd en in 1996 prolongeerde hij zijn titel in Tallinn. Bij de senioren duurde het even voordat hij zich bij de top meldde. Bij het WK 2000 in Moskou moest hij nog genoegen nemen met een vijftiende plaats. Bij de Challenge Mondial 2002 in Jakoetsk werd hij tweede en verwierf daarmee het recht om aan dit WK deel te nemen. Tijdens het EK 2002 in Domburg werd hij in de vierde ronde van het knock out-systeem uitgeschakeld en miste daardoor de finale. 

5. Vladimir Milshin
Vladimir is in het westen een minder bekende speler. Zij naam duikt voor het eerst op in de tabel van het WK 1994 in Den Haag. Hij kwam toen voor Oekraïne uit en moest met een achttiende plaats genoegen nemen. Voorts maakte hij deel uit van het Russische team dat in 2000 bij de Olympiade in Londen goud veroverde. Vorig jaar nam hij deel aan de Challenge Mondial in Jakoetsk en veroverde er verrassend de vierde plaats, die recht gaf op deelname aan dit WK. Vladimir was ook deelnemer aan het EK 2002 in Domburg, maar werd in de vierde ronde door Gérard Jansen uitgeschakeld en kon ruim voor het einde de verre terugreis weer aanvaarden.

6. Anatoli Gantwarg
Anatoli is met zijn vierenvijftig jaren de op een na oudste deelnemer. Hij heeft in zijn damloopbaan een indrukwekkende prestatielijst opgebouwd. In 1978 (Arco) behaalde hij zijn eerste wereldtitel. Deze werd in 1980 (Bamako) gevolgd door een tweede, in 1984 (Dakar) door een derde en in 1985 in een match tegen Rob Clerc in een viertal steden in Nederland door een vierde en (voorlopig?) laatste. Dat hij op deze leeftijd nog een vijfde titel binnen weet te halen, lijkt niet erg waarschijnlijk. Toch is hij voor iedere topspeler een gevreesde tegenstander en zal zich zeker in de subtop weten te nestelen. Bij het EK 2002 in Domburg eindigde hij op een vijfde plaats en daarmee was hij verzekerd van weer een WK-plaats.

7. Guntis Valneris
Zijn eerste grote succes boekte hij in 1984 bij het WK junioren in Amstelveen. Na een barrage met Hendrik van der Zee veroverde hij de wereldtitel. Deze wist hij in 1985 in Puget-sur-Argens te behouden en ook in 1986 in Westerhaar was hij de beste jeugdspeler van de wereld. Zijn overstap naar de senioren ging vrijwel geruisloos. Bij zijn debuut in 1988 in Paramaribo eindigde hij op een verdienstelijke vijfde plaats, in 1990 (Groningen) op een tweede plaats en in 1992 (Toulon) op een zevende plaats. Zijn hoogtepunt was het WK 1994 in Den Haag. Hij werd wereldkampioen. Deze stunt wist hij niet te herhalen, al was hij er in 2000 in Moskou met een tweede plaats weer heel dicht bij. Guntis speelt talloze open toernooien en heeft er daarvan veel gewonnen. Hij speelt in de Nederlandse competitie voor Heijting Huissen. Hij kreeg het recht op WK-deelname via een vierde plaats bij het EK 2002 in Domburg.

8. Eduard Boezinski
Gedurende het Sovjet Unie-tijdperk kwam deze Litouwse speler nauwelijks in de internationale damarena. De concurrentie met de Russische topspelers was te groot. Pas na de opruiming van het IJzeren Gordijn kreeg hij als beste speler van Litouwen een kans. In 1992 (Toulon) eindigde hij op de twaalfde plaats en in 1996 (Abidjan) op een zevende plaats.
Dit wordt zijn derde WK. Het recht op deelname verwierf hij vanwege zijn zesde plaats bij het EK 2002 in Domburg. Behalve speler is Eduard ook een bekend jeugdtrainer en heeft hij ook enkele damboeken geschreven.

9. Dul Erdenebileg
Deze speler uit Mongolië verscheen voor het eerst in 1997 op de internationale toernooien. Na een avontuurlijke reis arriveerde hij in Stadskanaal om deel te nemen aan de Challenge Mondial. Hij sneuvelde weliswaar in de voorronden, maar liet er een goede indruk achter.
Het WK 2000 in Moskou was zijn debuut op het hoogste niveau. Hij werd dertiende van de in totaal zeventien deelnemers. Hij mag aan dit WK deelnemen dankzij zijn eerste plaats in het Aziatisch kampioenschap. Dul is in dit toernooi de jongste deelnemer.

10. Vladimir Veytsman
Vladimir is met achtenvijftig jaar de oudste deelnemer. Hij heeft destijds diverse malen deelgenomen aan het kampioenschap van de Sovjet Unie, voor het eerst in 1969. In de midden jaren tachtig is hij naar Verenigde Staten van Amerika geëmigreerd, maar is de damsport trouw gebleven. In 1990 werd hij uitgenodigd om aan het WK in Groningen deel te nemen op grond van overwinning bij het kampioenschap van de U.S.A. 1989. In Groningen eindigde hij op een negende plaats. Daarna is vele jaren niets meer van hem gehoord. Hij wist zich voor dit WK te plaatsen door vorig jaar het Pan-Amerikaans kampioenschap op zijn naam te schrijven.

11. Ygal Koyfman
Ygal komt oorspronkelijk uit Rusland, maar emigreerde in de begin jaren negentig naar Israël. Hij is het bezit van een uniek record, namelijk vier titels bij de junioren. Hij veroverde die in 1987 (Mori), 1988 (Granville), 1989 (Tallinn) en in 1990 (Rotterdam). In het WK 1992 (Toulon) speelde hij voor Israël en maakte zijn debuut met een verdienstelijke achtste plaats. Daarna verdween hij een aantal jaren uit beeld, maar verscheen weer bij de Challenge Mondial in 1997 in Stadskanaal en behaalde een fraaie tweede plaats. In 1998 nam hij nog deel aan het eerste WK blitz in Den Haag en hield het daarna weer voor gezien. In maart jl. meldde hij zich voor het WK-plaatsingstoernooi in Cannes en werd tweede achter Rob Clerc, hetgeen hem deze WK-plaats opleverde.

12. Kelvin Andall
De speler uit Grenada maakt zijn WK-debuut. Helemaal onbekend is hij echter niet. Hij won in 2001 het open kampioenschap van de Dominicaanse republiek. In 1998, bij het WK blitz in Den Haag, maakte hij voor het eerst kennis met de wereldtop. Ook nam hij enkele malen deel aan de Minds Sport Festivals in Londen en liet daar een goede indruk achter. Vorig jaar speelde hij in het open toernooi van Salou en eindigde op de vijfentwintigste plaats. Kelvin werd vorig jaar tweede in het Pan-Amerikaans kampioenschap en stelde daarmee zijn WK-plaats veilig.

13. Bassirou Ba
Deze Senegalese grootmeester is in Nederland een bekende verschijning. Hij speelde in de nationale competitie voor CEMA/De Vaste Zet en was regelmatig present bij de jaarlijkse zomertoernooien in Den Haag, Nijmegen en Brunssum.
Bassirou komen we voor het eerst tegen in de WK-tabel van 1980 (Bamako) en wel op de twaalfde plaats. Vervolgens duurde het veertien jaar voordat hij weer van de partij was (1994 Den Haag). Hij deelde er de vijfde plaats met Alexander Schwarzman. Bij het WK 1996 in Abidjan wist hij niet tot de finale door te dringen. Ook op het veelbesproken WK 2000 (Moskou) was hij present. Met Anatoli Gantwarg bezette hij in de eindstand de negende plaats. Vanwege visumproblemen is hij daarna niet meer in buitenlandse toernooien uitgekomen. Hopelijk zijn die problemen voor dit WK opgelost.

14. Ron Heusdens (Nederland)
Ron dankt zijn deelname aan het wegblijven van twee Kameroenese spelers. Vanwege zijn tweede plaats in het NK 2003 was hij eerste algemene reserve. Het is zijn eerste WK-optreden. Bij de Challenge Mondial 2002 in Yakutsk wist Ron wel verrassend een finaleplaats te bereiken maar met een achtste plaats bleef hij enkele plaatsen verwijderd van een WK-plaats. Ook via 
het EK in Domburg lukte het hem niet. In de vierde ronde werd hij door Schwarzman in de barrage uitgeschakeld. Door de achterdeur is hij uiteindelijk toch bij het hoogste damtoernooi binnengekomen. Ron is een speler die risico's niet uit de weg gaat, waardoor veel van zijn partijen in een beslissing eindigen. We zijn benieuwd of hij dat in dit toernooi ook volhoudt, of dat hij zijn speelwijze aanpast'.

15. N’Diaga Samb (Senegal)
De al enkele jaren in Nederland vertoevende Senegalese grootmeester is op de Nederlandse toernooien een bekende verschijning. Vrijwel altijd weet hij een ereplaats voor zich op te eisen. Toch wordt dit pas zijn tweede WK. Zijn eerste optreden was in 1992 in Toulon. Hij eindigde samen met Auke Scholma op de dertiende plaats. Bij de Challenge Mondial in 1997 (Stadskanaal) bracht hij het tot een zevende plaats. N’Diaga speelt in de nationale competitie voor Wolter & Dros/ADG uit Amersfoort.

16. Massigna Damien Aligna (Kameroen)
Ook Aligna is een van de betrekkelijk anonieme Afrikaanse spelers. Hij wist zich voor dit toernooi te kwalificeren, door een vierde plaats te behalen in het kampioenschap van Afrika dat zojuist is geëindigd.

17. Gérard Jansen
Het wordt voor de Huissenaar zijn vierde WK. Hij debuteerde in 1986 in Groningen met een mooie gedeelde vijfde plaats. In 1988 in Paramaribo was hij wat minder op dreef met een negende plaats tot gevolg. Ook in 1992 (Toulon) was hij van de partij en bracht het tot een gedeelde tiende plaats. Beter op dreef is Gérard in EK-toernooien. Hij werd in 1987 in Moskou Europees kampioen. Ook vorig jaar bij het EK in Domburg wist hij het ver te brengen; een derde plaats, die recht gaf op deelname aan dit WK.

18. Rob Clerc
De achtvoudig nationaal kampioen heeft ook een geweldige internationale ervaring opgebouwd. Vanaf het toernooi in 1976 in Amsterdam heeft aan alle WK-toernooien deelgenomen. De wereldtitel heeft hij echter nooit kunnen behalen. Tweede plaatsen waren er in 1982, 1984, 1992 en 1996. In 1985 speelde hij een match om de titel met Anatoli Gantwarg, maar ook toen moest Rob de eer aan zijn tegenstander laten. Bij het EK 2002 in Domburg haalde Rob weliswaar de finale, maar kwam daarin niet verder dan een achtste plaats. Hij verwierf daarmee het recht om aan het WK-plaatsingstoernooi in Cannes deel te nemen. Rob won dit toernooi en was daarmee verzekerd van weer een WK!

19. Kees Thijssen
Kees debuteert in het WK. Hoewel hij al een aantal jaren in internationale toernooien goed presteerde, wist hij zich nimmer te plaatsen. Dankzij zijn nationale titel vorige maand in Amsterdam mag hij nu in Zwartewaterland aantreden. In 1997 nam hij deel aan de Challenge Mondial in Stadskanaal en verraste iedereen met een finaleplaats. Uiteindelijk werd hij achtste. Zowel in 1999 als in 2001 wist Kees het sterk bezette Bijlmertoernooi te winnen, waaraan ook toppers als Alexeï Tsjizjov, Guntis Valneris en Alexander Schwarzman deelnamen.

20. Ton Sijbrands
Tot veler verrassing is Ton terug in de internationale damarena. Hij accepteerde de uitnodiging voor de sponsorplaats van het toernooi. Dit besluit zal de organisatie veel extra publiciteit opleveren, want iedereen is benieuwd hoe hij na elf jaar afwezigheid zal presteren. Het WK 1992 (Toulon) was zijn laatste. Hij eindigde er op een gedeelde tweede plaats, maar trok zich voor de barrage met Harm Wiersma, Rob Clerc en Alexander Baljakin terug. Ton werd in 1972 in Hengelo (Ov.) voor de eerste maal wereldkampioen. In 1973 prolongeerde hij de titel in de veelbesproken match met Andries Andreiko. Daarna hield hij het dammen op het hoogste niveau voor gezien om vijftien jaar later terug te keren. In het WK 1988 in Paramaribo eindigde hij met Anatoli Gantwarg op de tweede plaats. De barrage wist hij te winnen, maar de daaropvolgende match tegen Alexeï Tsjizjov in 1989 verloor hij nipt. Ton is houder van het wereldrecord blindsimultaanspelen. In december jl. stelde hij het record weer scherper door tegen tweeëntwintig tegenstanders te spelen. Voorts is hij auteur van veel damboeken en een zeer gewaardeerde rubriekschrijver. Zijn uitputtende analyses zijn juweeltjes voor de damliefhebbers.

 

N.B. "De informatie over de spelers uit Afrika komt niet overeen met hetgeen op deze website vermeld staat. Toen het programmaboekje gereed werd gemaakt, moest het kampioenschap van Afrika nog worden gespeeld. Dat eindigde op 20 april. Omdat de organisatoren geen lege plaatsen in het boekje wilde openlaten, werd ervoor gekozen om informatie te vermelden over de Afrikaanse spelers met de hoogste rating. Twee van hen wisten zich echter niet te plaatsen. De informatie die u hier aantreft, is dus de juiste".

 


Terug naar de vorige pagina